Coğrafya

İklim, Yeryüzü Şekilleri ve Doğa

İç Anadolu Bölgesi, etrafı Kuzey Anadolu Dağları ve Toros Dağları ile çevrili devasa bir çanak şeklindedir. Ortalama yükseltisi 1000 metre civarında olan bu bölge, yer şekilleri açısından genel olarak sadedir ve geniş platolar ile ovalardan oluşur. Obruk Platosu, Haymana, Cihanbeyli, Uzunyayla ve Bozok platoları, bölgenin uçsuz bucaksız düzlüklerini oluşturan başlıca yeryüzü şekilleridir. Dağlık alanlar daha çok sönmüş volkanik dağlar etrafında yoğunlaşmıştır; Erciyes (3916 m), Hasan Dağı, Melendiz ve Karadağ bölgenin en dikkat çekici volkanik yükseltileridir.

Bölgede deniz etkisinden uzak olmanın getirdiği tipik bir karasal iklim görülür. Dağların nemli deniz havasını engellemesi sebebiyle yaz mevsimi oldukça sıcak ve kurak, kış mevsimi ise dondurucu soğuk ve kar yağışlı geçer. Gece ve gündüz ile yaz ve kış arasındaki sıcaklık farkı (amplitüd) oldukça yüksektir. İç Anadolu, Türkiye'nin en az yağış alan bölgesi konumundadır. Bu kuraklık durumu, bölgenin doğal bitki örtüsünün şekillenmesinde doğrudan etkili olmuştur.

Bölgenin doğal bitki örtüsü, ilkbahar yağışlarıyla yeşeren ancak yaz sıcaklarının bastırmasıyla sararıp kuruyan kısa boylu ot topluluklarından oluşan bozkırlardır (step). Ormanlık alanlar sadece yüksek dağ yamaçlarında az miktarda bulunur. Bu geniş otlaklar, küçükbaş hayvancılığın (özellikle tiftik keçisi ve Akkaraman koyunu) bölgede gelişmesini sağlamıştır.

Hidrolojik (su bilimi) açıdan incelendiğinde Türkiye'nin en uzun nehri olan Kızılırmak'ın büyük bir kısmı bu bölge sınırları içerisinde menderesler çizerek akar. Ayrıca Sakarya nehrinin de kaynağı buradadır. Göller bakımından da zengin olan İç Anadolu, Türkiye'nin tuz ihtiyacının yarısından fazlasını karşılayan ve sığ bir göl olan Tuz Gölü'ne ev sahipliği yapar. Ayrıca Akşehir, Eber ve Tuzla gölleri gibi irili ufaklı pek çok göl barındırır. Geniş düzlükleri ve iklim şartlarıyla İç Anadolu, buğday, arpa, şeker pancarı ve elma üretiminde Türkiye'nin adeta bir "tahıl ambarı" işlevini görmektedir.